|
De Kerken van Noord-Scharwoude
Allemanskerk
gesch. - Allemanskerk
beziensw. - Kerken N.
Scharwoude - Onze
Kerk 100 - School
en Kerk - Ouderenzorg
De
Oude Nederlandse Hervormde Kerk van Noord-Scharwoude Langedijk is
vrij oud. Hoe oud precies is een raadsel. Ook het tijdstip van de stichting
der eerste kerken in Langedijk in duister. Aangenomen wordt tot nog toe
dat Broek omstreeks 1100 gesticht werd, uitgaande van het feit dat het
niet voorkomt in een oorkonde van de Abdij van Egmond uit 1063. De Abdij
zelf moet zo rond 950 gesticht zijn. Van daaruit begon de stichting van
kapellen in de rest van het gebied, wat toen nog met de naam 'Fresia'
werd aangeduid.De naam Holland zou pas na 1100 meer gangbaar worden. De
kerk van Broek op Langedijk is waarschijnlijk vanuit Egmond gesticht,
de kerken van Oudkarspel Noord-Scharwoude en Zuid-Scharwoude vanuit Schoorl.
Het
gebied waar Langedijk ligt werd aangeduid als 'het Scorlewalth aan de
overkant van de Rekere'.. Het gebied waar Langedijk ligt werd aangeduid
als 'het Scorlewalth aan de overkant van de Rekere'. De Rekere stroomde
vroeger langs Koedijk naar de Zijpe toe en werd gezien als de grens tussen
Kennemerland en West-Friesland. HetScorlewalth (Schoorlsewoud) lag dus
uit de duinstreek vandaan gezien aan de overkant van het water. In het
gebied lagen in 1094 ( Klik hier voor de oorkonde bij de schenking van
de parochie Schoorl door de bisschop van Utrecht aan het kapittel van
de St. Jan in Utrecht) drie kapellen die bij dekerk van Schoorl behoorden,
te weten Sudrekercha, Bernarduskercha en Aldenkercha. Hiermee kan Zuid-Scharwoude,
Noord-Scharwoude en Oudkarspel bedoeld zijn. Later was de kerk in Noord-Scharwoude
aan Sint Jan gewijd. Vandaar dat het dorp ook Sintjanskerspel heette.
Kerspel is een ander woord voor parochie. De kerk van Noord-Scharwoude
was voor de Reformatie volgens de oorkonde uit 1094 aan Bernardus gewijd,
en later aan de Johannes de Doper, zoals veel kerken in waterrijke streken.
Wanneer deze kapel door een stenen kerk is vervangen is ook weer een vraag.
De klok die ooit in de kerk heeft gehangen droeg het jaartal 1550. Dat
in dit jaar ook de kerk tot stand kwam is aannemelijk. Het moet een kerk
zijn geweest die opgetrokken was uit baksteen en rode zandsteen. Hij zal
wel niet in één keer tot stand gekomen zijn
De tekening uit 1726 laat zien dat de kerk net als de Maartenkerk
(Allemanskerk) in Oudkarspel een verhoogd koor had en een toren zonder
spits. Het gebouw was in de tweede helft van de 15e eeuw gebouwd, daarvoor
stonden op dezelfde plaats ook al sinds de 10/11e eeuw eenvoudiger kapellen
of kerken.
De kerk bezat na de reformatie een uitgesneden preekstoel
en een koperen kroonluchter.
. Na
de Reformatie was de kerk gewijd aan de gereformeerde eredienst (zoals
deeredienst van de latere hervormde kerk werd aangeduid). In het koor
zat in de zuidelijke muur aan de binnenkant onder een raam een nis in
de muur, omlijst door een spitsboog van + 1.30 m. hoog.

Onderin deze nis was een hardstenen bekken aangebracht, waaruit een gootje
door de muur naar buiten ging. Waarvoor dit diende is absoluut onduidelijk.
In 1656 was er een eikenhouten preekstoel in geplaatst met vijf prachtige
reliëf-panelen met ieder twee afbeeldingen voorstellende de schoonheid,
de reuk, het geloof, de hoop, de liefde, de gerechtigheid, de onschuld,
de voorzichtigheid, de smaak en de sterkte. De toren en de westelijke
zijbreuk sneuvelden in 1859.
Op de nieuwe westmuur die nu het overgebleven kerkgedeefte en koor afsloot
verrees een houten torentje. Zo hebben vele Langedijkers de kerk nog gekend.
Tot in oktober 1934 een hevig onweer een rigoreus einde maakte aan kerk
en inventaris. De klok die een doorsnede van 1.17 m. had, bleef wel behouden,
maar moest vanwege de brand worden omgesmolten. De kerk werd in een geheel
andere stijl herbouwd in 1935. De omgegoten klok werd door de Duitsers
geroofd en is nooit teruggevonden.
De
kerk had tot ver in de 19e eeuw geen orgel. Toen dat aangebracht was zag
het interieur er zo uit:
Voor een beschrijving van Noord-Scharwoude
in een 19e eeuwse Almanak, klik hier
Een
bijzonderheid is dat het ook, net als de Grote Kerk in Alkmaar, als pronkstuk
een model van een oorlogsscheepje (de zeventiende eeuw?) bezat met 40
kanonnen. Nog meer bijzonder is dat het scheepje nog bestaat, het is te
zien in het Maritiem Museum te Rotterdam. In oude beschrijvingen van de
kerkte Noord-Scharwoude wordt vermeld dat in 1840 zo een scheepje aanwezig
was in zo genoemde kerk. Scheepjes in kerken worden in ons land aangetroffen
in steden en dorpen rond de voormalige Zuiderzee en hoofdzakelijk aan
de Noord-Hollandse kant. Het waren vaak geschenken uit dankbaarheid. Redding
op zee of iets dergelijks. Hoe het scheepje in de Noord-Scharwouder kerk
terecht was gekomen is niet duidelijk. Wel was duidelijk dat het sinds
± 1920 verdwenen was. Plotseling duikt het dan weer op. Te zien
op een reizende tentoonstelling en in bezit van het Maritiem Museum "Prins
Hendrik'' in Rotterdam. Een onderzoek hiernaar leverde het volgende op.
In een vergadering van het college van kerkvoogden en notabelen van Noord-Scharwoude
van juli 1918 wordt het voorstel gedaan om het scheepje te verkopen. Er
is een bod op gedaan van f.600,-. Besloten werd om hiervoor toestemming
te vragen aan het Prov. College. In de oktober vergadering wordt hierover
nog eens gesproken. De rest van het verhaal is duister. In 1921 was het
verdwenen. Verkocht?? Dit is het meest waarschijnlijk. De kerk verkeerde
ook toen al in geldnood, en f.600,- was in die tijd veel geld.
De
kerk was gebouwd met twee twee in de zijbeuken. In 1858/9 werd de kerk
verbouwd, het westelijke deel met de toren werden afgebroken en de kerk
ontving een nieuwe westgevel met een klein torentje als bekroning.
Ook
het zijaanzicht werd heel anders
Aan
het eind van de 19e eeuw was het terrein ervoor kaal en werden er wel
openluchtbijeenkomsten gehouden
Links zijn nog wat bomen te zien, die vormden een besloten
laantje naar de kerk.
Van
de kant van de Dorpsstraat was de kerk door een hek via het bomenlaantje
te bereiken.
De
kerk lag toen nog helemaal aan de rand van het dorp. Net voor de N.H.kerk
van Noord-Scharwoude is klein de spits van de N.H. kerk van Zuid-Scharwoude
te zien (de Kooger Kerk). In het midden de R.K. kerk St Jan de Doper,
en rechts de Gereformeerde kerk. De Gereformeerde Kerk ontstond in de
19e eeuw en gebruikte in de eeuw erna drie kerkgebouwen. Klik
hier voor meer over de eerste 100 jaar van de Gereformeerde Kerk Noord-Scharwoude
De
Hervormde Pastorie lag aan de Dorpsstraat, links op de foto.
De kinderen op de foto
gingen naar school, voor meer over school en kerk, klik hier
Dit
is enige jaren later, als het gebouw rechts vervangen is door het gebouw
Concordia
Hier
is een foto van de zijmuur van de oude pastorie van de Hervormde kerk.
Op deze plaats werd later het raadhuis gebouwd (No.575.)
Voor de muur zien we een groep jonge lidmaten (aannemelingen) met de dominee
B.H. Habbema geheel rechts. Het jaar is rond het jaar 1903.
Staande Zien we 1. Jan Keppel, 2. Hermanus de Geus 5.Piet
Scheltus
Zittende: 3. Aafje Langedijk.
In
de twintigste eeuw werd de kerk steeds meer ingebouwd, eerst aan de zuidkant
door de Oosterstraat, en in de vijftiger jaren van de 20e eeuw ook aan
de noordkant.
Het
dorp zag er langs de Dorpsstraat ter hoogte van de St Jan de Doper zo
uit:
Naar
het noorden gezien vanaf de Jan de Doper:
Voor
de verkaveling in de 70er jaren was de Langedijk een rijk van 1000 eilanden.
Op
die eilanden verbouwden de Langedijkers al eeuwen aardappelen en groenten.
Met platte schuiten vervoerden ze de groente naar huis en naar de veiling
die sinds het begin van de twintigste eeuw niet meer weg te denken was.
De
'oude' N.H. kerk van Noord-Scharwoude was begin 20e eeuw qua aanblik echt
deel van het dorp geworden
Op
zondagavond 14 oktober 1934 verbrandde de kerk door blikseminslag.
.
Er
wordt besloten tot nieuwbouw en niet tot restauratie. De nieuwe Hervormde
Kerk van Noord-Scharwoude werd een gebouw in de typerende kerkbouwstijl
van de dertiger jaren. Omdat in die tijd vooral Gereformeerde kerken werden
gebouwd wordt deze stijl door velen voor Gereformeerd versleten.
Ook
het interieuw is kenmerkend voor de tijd van bouw. De preekstoel stond
centraal, met daarboven een orgel waarbij de pijpen zonder omgevende kast
in geometrische patronen opgesteld stonden. Voor
meer over de muziek in deze kerk, klik hier. De kerkgangers zaten
in banken, beneden en als het er veel waren ook op de gallerij. De kerkenraad
zat aan weerszijden van de preekstoel, met zicht op de gemeente, zodat
het opzicht ook in de dienst vorm kreeg.
In
de nieuwe kerk werd met nieuw elan gewerkt, bijvoorbeeld door middel van
lekenspelen.
Vanaf
de gasfabriek het dorp er voorheen zo uit. Links is de Gereformeerde kerk
te herkennen, rechts de nieuwe N.H. kerk.
Vanaf
de toren van de N.H. kerk zag het dorp er in de winter zo uit.
Voor
de preekstoel in de kerk Ds Pliester met een kerkenraad.
De
N.H. kerk werd in de 70er jaren gemeenschappelijk eigendom van de Gereformeerden
(die hun kerk afbraken) en de Hervormden. Toen werd de kerk Ontmoetingskerk
genoemd. De kerk was toen al helemaal ingebouwd geworden. Op de foto rechts
zijn de huizen te zien van de wijk die ten noord-oosten van de kerk verrees.
Op
deze luchtfoto is goed te zien hoe Noord-Scharwoude toen al veranderd
was. Net boven de vleugel (rechts) is de spits van de Ontmoetingskerk
te zien. De molenbuurt is in aanbouw.
Sinds eind negentiger jaren is de Ontmoetingskerk niet meer
in gebruik als kerk maar als atelier van een kunstenaar. De Hervomde Gemeente
en de Gereformeerde Kerk hebben een federatie gevormd en maken voor hun
wekelijkse diensten gebruik van de Allemanskerk in Oudkarspel. Voor kleine
en bijzondere diensten wordt ook gebruik gemaakt van de Kooger Kerk.
|